Historia Dominikany

W XV wieku obecna wyspa Haiti zamieszkiwana była przez Karaibów oraz rdzennych Indian Taino ze szczepu Arawaków.

W roku 1492 na wyspę dotarł Krzysztof Kolumb, dając mu nazwę Hispaniola. Dość szybko jednak wyspa została skolonizowana przez Hiszpanów. W 1502 roku Hiszpanie założyli tam swoją kolonię Santo Domingo.

Taki stan utrzymywał się do 1697 roku, kiedy to Francuzi opanowali zachodnią część wyspy. Niespełna 100 lat później, w roku 1795, cała wyspa przeszła we władanie Francji. Powstaje Republika Haiti.

W roku 1809 przywrócono Hiszpanii wschodnią część wyspy, która w roku 1821 ogłasza ona niepodległość. Jednak już rok później dostaje się na 22 lata pod haitańską okupację.

W roku 1844 została proklamowana niepodległa Republika Dominikany. Wojska haitańskie jednak w dalszym ciagu próbowały zaanektować terytoria Dominikany, czego konsekwencją była propozycja aneksji kraju, złożona Hiszpanii przez dyktatora P. Santanę.

W roku 1865, po zwycięskim powstaniu, Dominikana ponownie stała się niepodległa. Wówczas nastąpił czas chaosu i walk politycznych.

Mimo że modernizowano gospodarkę, rozwijano transport, szkolnictwo, wciąż rosło zadłużenie kraju. Walki wewnętrzne stały się pretekstem do amerykańskiej interwencji zbrojnej w 1916 roku.

Po opuszczeniu wyspy przez amerykanów rozpoczął się trwający ponad 30 lat reżim Rafaela Trujillo Moliny, zakończony jego śmiercią w roku 1961. 3 lata później po raz pierwszy w historii Dominikany przeprowadzono demokratyczne wybory.